In de Tweede Wereldoorlog werd het paviljoen door de Duitse bezetter gebruikt als opslag. In 1943 sloopten de Duitsers De Pier door de palen af te zagen. Toen de Duitsers het Wandelhoofd Wilhelmina in 1943 sloopten, ontstond er een leegte in Scheveningen. Bezoekers en inwoners van Scheveningen hadden het gevoel dat Scheveningen zonder Pier niet compleet was. Vanuit die gedachte ontstonden plannen voor een nieuwe Pier.